ขอเชิญร่วมบุญเป็นเจ้าภาพในการก่อสร้างเมรุฌาปนสถานหลังแรก วัดป่าประชาธรรมานุสรณ์ แก้งคร้อ ชัยภูมิ

ด้วยวัดป่าประชาธรรมานุสรณ์ บ้านป่าชาด ต.หนองสังข์ อ.แก้งคร้อ ชัยภูมิ ยังไม่มีเมรุ (เตาเผาศพ) ชาวบ้านละแวกบ้านป่าชาดต้องไปอาศัยวัดอื่นซึ่งห่างไกลจากหมู่บ้านมากการขนย้ายเคลื่อนร่างผู้ตายจึงลำบากมาก ดังนั้น ทางวัดเห็นความสำคัญที่จะสร้างฌาปนสถานไว้ประจำชุมชน จึงขอเรียนเชิญญาติโยมสาธุชนทั้งหลายได้ร่วมบุญสร้างเมรุ (เตาเผาศพ)หลังแรกของทางวัด และเป็นบ้านหลังสุดท้ายของชีวิตทุกคน เพื่ออุทิศให้กับญาติพี่น้องบรรพบุรุษผู้ล่วงลับไปแล้ว

 

###ข้าพเจ้าฯ นาย รัชสิทธิ จิตจันทร์ ขอน้อมถวาย"จตุปัจจัย จำนวน ๕๐ บาท" เพื่อร่วมบุญจัดสร้าง**เมรุฌาปนสถาน**

@@ณ (วัดป่าประชาธรรมานุสรณ์) อ.แก้งคร้อ จ.ชัยภูมิ

###ขอกุศลผลบุญที่ข้าพเจ้าฯ ได้กระทำมาทั้งหมดทั้งมวลในชาตินี้ จงส่งผลให้ข้าพเจ้าฯ ประสบความสำเร็จในชีวิตในปัจจุบันด้วยเทอญฯ

€€€ขอความเมตตาจาก {องค์สมเด็จสัมมาสัมพุทธเจ้า พระศรีศากยมุนีสมณะโคตม} ได้โปรดดลบันดาลให้ข้าพเจ้าฯ สมความปรารถนาด้วยเทอญฯ

###ขอท่านทั้งหลายได้โปรดร่วมอนุโมทนาสาธุในบุญกุศลนี้ของข้าพเจ้าฯ ด้วยเทอญฯ


###ขอบารมีพระพุทธเจ้า จงส่งผลถึงตัวข้าพเจ้าฯ

 

อัพเดทวันที่ 15 เมย 69
เจ้าภาพ
คุณพิราภรณ์ วรรธน์วศุฒม์ 10 บาท

 

ขอร่วมบุญครับ สาธุ

 

อัพเดทวันที่ 16 เมย 69
เจ้าภาพ
คุณพิราภรณ์ วรรธน์วศุฒม์ 10 บาท
คุณรัชสิทธิ จิตจันทร์ 50 บาท
คุณศิษย์รุ่นจิ๋ว 30 บาท
คุณ Sakchai Panampan 5.62 บาท

 

นายภานุมาศ
และครอบครัวจตุรพิพัฒนพร
ร่วมบุญกุศลครั้งนี้ด้วยครับ
สาธุ...☺️♥️

 

อนุโมทนาบุญกับคุณภานุมาศ
และครอบครัวจตุรพิพัฒนพร 10 บาท
สาธุๆๆ ค่ะ

 

อัพเดทวันที่ 29 เมย 69
เมื่อวันที่ 19 เมย 69 ได้โอนปัจจัยถวายหลวงพ่อบุญเพ็งไป 500 บาท
(เข้าบัญชีวัดเรียบร้อยแล้วค่ะ) ตามสลิปที่แนบมานี้
คุณพิราภรณ์ วรรธน์วศุฒม์ 10 บาท
พันโทถาวร คุณธนสุกัญญา บัววรรณ์ 50 บาท
ไข่หวานและน้องชาย 314.38 บาท
คุณรัชสิทธิ จิตจันทร์ 50 บาท
คุณศิษย์รุ่นจิ๋ว 30 บาท
คุณ Sakchai Panampan 5.62 บาท
คุณดวงสมร บรรลือสินธ์ 40 บาท

 

เมื่อวันที่ 12 เมย 69 ได้เดินทางไปกราบหลวงพ่อและได้ถวายปัจจัย จำนวน 2,000 บาท (เงินส่วนตัวของไข่หวานได้ถวาย 1,500 บาท และของเจ้าภาพอีก 1 ท่าน คือคุณพิสิฐ บุญลาภ 500 บาท ไปบ้างแล้ว) และโอนเพิ่มไปอีก 500 บาท (ในนามคณะศรัทธาสายบุญไข่หวาน) วันนี้มาขออนุญาตปิดบุญนี้รอบแรกก่อน ถ้ามีความคืบหน้าจะมาอัพเดทให้ทราบอีกรอบค่ะ

 

"เผาศพ...ก็ได้บุญหรอ?"

เพื่อนๆ เคยสงสัยไหมครับ ว่าการสร้างเมรุหรือการมีส่วนร่วมในงานเผาศพ มันได้บุญด้วยเหรอ? บางคนอาจคิดว่าเป็นเรื่องเศร้า เป็นเรื่องของความสูญเสีย แต่ในมุมของธรรมะแล้ว...นี่คือหนึ่งในทานที่ยิ่งใหญ่ และเป็น "บทเรียนสุดท้าย" ที่ล้ำค่ามาก

ทำไมถึงเป็นบุญใหญ่?

1. "ทานที่ให้แล้วไม่มีวันเสียใจ" - การช่วยเหลือในยามคนเขาจากไป เป็นการให้โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน แถมไม่มีวันได้กลับคืน เพราะเขาไปแล้ว นี่คือ "อปจายิกทาน" ทานที่ให้แล้วใจบริสุทธิ์ที่สุดอย่างหนึ่ง

2. "ช่วยให้เขาเดินทางไปดี" - การมีเมรุที่เหมาะสม พิธีที่ถูกต้อง ช่วยให้จิตใจของผู้จากไปและญาติสงบ เป็นการส่งเขาอย่างดีสู่ภพใหม่

3. "บุญที่เตือนสติเราโดยตรง" - นี่คือข้อสำคัญที่สุด!

เมรุ...คือ "ครู" ที่สอนธรรมะสุดเจ็บจี๊ด

เมื่อเราได้ยืนอยู่หน้าเมรุ เห็นเปลวไฟลุกโชติช่วง เห็นร่างที่เคยพูดเคยหัวเราะกลายเป็นเถ้าถ่านในเวลาอันรวดเร็ว นั่นคือการสอน "อนิจจัง" โดยไม่มีคำบรรยายใดๆ มาสะกิดใจเราตรงๆ ว่า:

- "สิ่งทั้งหลายไม่เที่ยง"
- "ร่างกายนี้ไม่ใช่ของเรา ไม่ใช่ตัวเรา"
- "สุดท้ายทุกคนต้องจากไป ไม่มีใครหลีกเลี่ยง"

การได้เห็น ได้สัมผัสกับความจริงข้อนี้โดยตรง มันมีพลังในการ "ตัดกิเลส" ได้ดีกว่าการนั่งฟังเทศน์เป็นร้อยพันครั้ง! ความยึดมั่นถือมั่นในตัวตน ความโกรธ ความหลงบางส่วน มันจะถูก "เผา" ไปกับเปลวไฟแห่งปัญญานั้นๆ

การได้มีส่วนร่วมสร้างเมรุ หรือช่วยงานเผาศพ จึงเหมือนได้ปลูกต้นไม้แห่งปัญญา

เราไม่ใช่แค่ให้ทาน แต่เราได้สร้าง "สถานที่" ที่จะช่วยให้คนจำนวนมากได้มาสัมผัสบทเรียนสุดท้ายนี้ ได้ปลงตัว ปลงใจ เกิดปัญญาที่จะนำไปใช้กับชีวิตที่เหลืออยู่

นี่คือบุญที่งอกเงยสองชั้น: ทั้งให้ทานแก่ผู้จากไป และสร้างปัญญาแก่ผู้ที่ยังอยู่

ดังนั้น ครั้งหน้า หากมีโอกาสได้มีส่วนร่วมในงานศพ หรือบริจาคช่วยสร้างเมรุ

ลองมองใหม่นะครับ นี่ไม่ใช่แค่เรื่องความเศร้า แต่เป็น "โอกาสทอง" ในการสร้างบุญกุศลที่ลึกซึ้ง เป็นการให้ทานที่มาพร้อมกับบทเรียนธรรมะที่ทรงพลัง ช่วยทั้งผู้ไปและผู้อยู่ ให้ทั้งวัตถุและธรรมะในคราวเดียวกัน

เพราะบางครั้ง...แสงไฟจากเมรุนั้น ไม่ได้เผาแค่ร่างกาย แต่เผา "อวิชชา" ในใจเราด้วย

 

ขณะนี้ทางหลวงพ่อบุญเพ็งได้อัพเดทภาพการเริ่มก่อฐานอาคารเมรุแล้วค่ะ และได้วางศิลาฤกษ์ไปแล้ว
ถ้ามีความคืบหน้าใดๆ จะมาแจ้งให้เจ้าภาพทราบอีกครั้งนะคะ

 

เมื่อวานหลวงพ่อส่งรูปภาพการตั้งเสาเมรุมาให้ค่ะ ช่วงนี้ฝนตก อาจจะหยุดชะงักไปบ้าง

 

ภาพอัพเดทการก่อสร้างเมรุค่ะ

 

เมรุหลังแรกของวัดป่าประชาธรรมานุสรณ์ บ้านป่าชาด ต.หนองสังข์ อ.แก้งคร้อ ชัยภูมิกำลังเป็นรูปเป็นร่างขอเชิญสาธุชนผู้ใจบุญทั้งหลายได้ร่วมกันสร้างสรรค์สิ่งที่เป็นประโยชน์แก่ชุมชนแก่พุทธศาสนาการสร้างเมรุและเตาเผาศพนั้นอานิสงส์มากมายเหลือเกินบรรยายไม่หมดคนหัวโบราณมักจะถูกหลอกว่าการสร้าง เมรุเป็นสิ่งที่ไม่ดีเผลอๆสร้างเสร็จแล้วอาจจะได้เผาตัวเองถ้าคิดอย่างนั้นก็คงไม่มีใครสร้างก็ไม่มีใครทำถ้าพูดตามหลักธรรมคำสอนพระพุทธเจ้าตามหลักสัจธรรมแล้วคนเราเกิดมาก็ต้องตายทุกคนๆดีๆร่างกายแข็งแรงก็คงไม่มีใครอยากตายสำหรับตัวอาตมานั้นถ้าเมรุหลังนี้เสร็จแล้วก็ขอจองเป็นคนแรกเลยก็ดี
(คำกล่าวของพระอาจารย์ บุญเพ็ง ค่ะ)

 

ท่านใดจะร่วมบุญขอเชิญโอนเข้าบัญชีวัดเลยค่ะเปิดให้ร่วมบุญจนกว่าจะสำเร็จค่ะ

 

มาอัพเดทการก่อสร้างเมรุค่ะ
สามารถร่วมบุญได้เรื่อยๆ นะคะ

 

ฝากช่วยกันแชร์ 1 แชร์ = 1 บุญ (ของพระอาจารย์ไข่หวานเองค่ะ)

ด้วยทางวัดป่าประชาธรรมานุสรณ์ อ.แก้งคร้อ ชัยภูมิ ขอเชิญร่วมสร้างบุญใหญ่ สร้างเมรุฌาปนสถาน เนื่องจากชาวบ้านบริเวณวัดป่าประชาธรรมานุสรณ์นี้ยังไม่มีเมรุ(เตาเผาศพ) ทางวัดจึงเห็นความสำคัญที่จะสร้างฌาปนสถานไว้ประจำชุมชน เป็นโอกาสที่หาได้ยากอย่างยิ่ง ร่วมบุญได้ที่
บัญชีวัดป่าประชาธรรมานุสรณ์
กรุงไทย 664-8-17641-5
อนุโมทนาสาธุการ..


อานิสงส์การสร้างเมรุและเชิงตะกอน (คัดจากหลวงพี่น้ำฝนมาค่ะ)
เจริญพรญาติโยมทุกท่าน วันนี้อาตมามีเรื่องราวของการสร้างคุณงามความดี ที่สามารถประดับไว้ในบวรพุทธศาสนาอย่างมั่นคงถาวร และเกิดประโยชน์สูงสุด ซึ่งถือเป็นมหากุศลยิ่งใหญ่ คือการสร้างฌาปนสถาน หรือที่เผาศพถาวร ซึ่งชาวบ้านทั่วไปเรียกว่าเมรุนั่นเอง
เมื่อพิจารณาโดยเหตุผลของคนส่วนใหญ่ที่ร่วมกันสร้างฌาปนสถาน ล้วนมีจุดมุ่งหมายเพื่อสงเคราะห์ อนุเคราะห์ประชาชนทั่วไป เพื่อรักษาความสะอาด ลดมลภาวะพิษ ช่วยกันรักษาสิ่งแวดล้อม และเพื่อหวังบุญกุศล
ที่สำคัญคนเรามีฐานะไม่เหมือนกัน บางคนมี บางคนจน แต่คนจนมีมากกว่าคนมี คนมีได้อาศัยคนจนในด้านกำลังกาย เหมือนคนมีเงินรวมทุนกันตั้งโรงงานอย่างใดอย่างหนึ่ง ซึ่งจะต้องอาศัยกรรมกรจำนวนมากใช้ในโรงงานนั้น ถ้าคนจนไม่ให้ความร่วมมือ โรงงานนั้นก็เปิดดำเนินการไม่ได้ เพราะเครื่องจักรก็ต้องใช้คนเดินเครื่อง คนจนก็อาศัยคนมีในด้านการเงิน
ฉะนั้น การสร้างเมรุขึ้นไว้ในวัดซึ่งเป็นศูนย์กลางของพุทธศาสนิกชน จึงเป็นการสงเคราะห์อนุเคราะห์แก่บุคคลทั่วๆ ไป ผู้หวังพึ่งพาอาศัยจะได้เผาตนและบริวารชนของตนที่ตายให้สิ้นซากตามประเพณี
อันการสร้างฌาปนสถานหรือเชิงตะกอนที่สำหรับเผาศพนี้ไม่ได้มีแต่ปัจจุบัน แม้แต่อดีตก็มีผู้สร้างมาแล้ว แต่รูปร่าง ลักษณะ ย่อมเปลี่ยนแปลงไปตามวิวัฒนาการของโลก
ในคัมภีร์ขุททกนิกาย อุปทาน แสดงไว้ว่า พระอรหันต์รูปหนึ่งได้ประกาศบุพกรรมของตนแก่เพื่อนพรหมจรรย์ว่า เมื่อมหาชนทั้งหลาย สร้างเชิงตะกอนที่ถวายพระเพลิงพระบรมศพพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงพระนามว่าปทุมมุตตระ เรามีจิตเลื่อมใสได้ช่วยเหลือและถวายเครื่องหอมเพื่อการนั้น มุ่งบูชาพระสัมมาสัมพุทธเจ้าองค์นั้น
ด้วยอานิสงส์ที่ได้ร่วมกุศลในการสร้างเชิงตะกอนนั้น ทุกชาติที่เกิดไม่เคยประสบความทุกข์เพราะผลกรรมชั่ว และผลกุศลกรรมอันเกิดแก่การสร้างเชิงตะกอนนั้น เป็นเสมือนเพื่อนที่ดีคอยสะกิดไม่ให้ทำกรรมชั่ว และเตือนให้ทำกรรมดี ผลกรรมที่ข้าพเจ้าทำมาทุกชาติมีชาติสร้างเชิงตะกอนเป็นต้น เสริมส่งให้เกิดในศาสนาของพระบรมศาสดาของเราแล้วเกิดเลื่อมใสในเพศบรรพชิต จึงออกบวชเป็นภิกษุบำเพ็ญสมณธรรม และได้สำเร็จเป็นพระอรหันต์ผู้ทรงอภิญญารูปหนึ่งในพระพุทธศาสนา
บุคคลตัวอย่างที่ยกมาแสดงนี้ เป็นพยานยืนยันว่าการสร้างที่เผาศพจะลักษณะใดราคามากน้อยเท่าใด สวยงามไม่สวยงามเพียงใดก็ตาม ถ้าผู้สละทรัพย์สร้างมีจิตใจมุ่งต่อบุญกุศลไม่ได้หวังผลอย่างหนึ่งอย่างใดเป็นเครื่องตอบแทนและการทำนั้นเป็นกรรมสุจริต ผลิตผลในทางดีตามส่วนแห่งผู้รับและเจตนาของผู้ให้
ความสะอาดเป็นของจำเป็นแก่ทุกๆ คนและสถานที่ คนเราถ้าสะอาดแต่เพียงร่างกายของตน ส่วนเครื่องใช้และสถานที่สกปรกก็ใช้ไม่ได้ ต้องสะอาดพร้อมทุกๆ อย่างจึงจะจัดเป็นคนสะอาด เฉพาะอย่างยิ่งการเผาศพ ถ้าเผากันเรี่ยราดไป ไม่มีที่เผาแน่นอน ความอากูลสกปรกก็จะเกิดขึ้น เป็นที่อุจาดตาของผู้ได้เห็น และอาจเป็นแหล่งให้เกิดโรคอย่างหนึ่งได้เพราะเนื้อหนังมังสาของคนเราพวกเราชอบในสมัยหนึ่ง และเกลียดกลัวในสมัยหนึ่ง คือสมัยที่ตาย ก่อนตายแม้จะรักใคร่พอใจอย่างใดก็ตาม เมื่อตายเน่าพองน้ำเหลืองไหล ส่งกลิ่นเหม็นเราเกลียดเรากลัว ไม่ต้องการเข้าใกล้ ต้องการเผาหรือฝังให้เสร็จๆ ไป เพียงเท่านี้ก็เป็นเครื่องพิสูจน์ให้เห็นได้ว่าเราต้องการความไม่มีโรค
การที่ได้ร่วมกันสร้างฌาปนสถานก็เพราะมาพิจารณาเห็นผลดังกล่าวมาแล้ว และเป็นการเตรียมตัวก่อนตายทั้งฝ่ายโลกฝ่ายธรรม การสร้างเมรุถวายเป็นของสงฆ์ไว้ในวัด จัดเป็นทานและเป็นสังฆทาน มีผลไพศาลควรแก่อนุโมทนา และจัดว่าเป็นผู้ไม่ประมาท รีบทำบุญกุศลซึ่งจะเป็นที่พึ่งของตนทั้งปัจจุบันและในภพอื่น
นึกขึ้นมาเมื่อใดก็ภูมิใจเมื่อนั้นว่า บุญกุศลอันเป็นสะเบียงก็ไม่เป็นทุกข์ เพราะตนได้เตรียมไว้พร้อมแล้ว การจากโลกนี้ไปสู่โลกอื่น ก็เหมือนการเดินทางไกลไปต่างถิ่นเป็นเวลานาน ชีวิตสังขารของสัตว์ทั้งหลาย ก็ย่อมแตกดับไปตามกาลเวลา
ดังพระพุทธพจน์ที่ว่า ภาชนะดินที่ช่างหม้อทำแล้ว ล้วนมีความแตกเป็นที่สุด ฉันใด ชีวิตของสัตว์ทั้งหลายก็ฉันนั้น
อนึ่ง การทำบุญใหญ่ด้วยการสร้างเมรุ เป็นบุญวิธีพิเศษที่มุ่งการอนุเคราะห์ สงเคราะห์และบูชาคุณ เรียกว่า เป็นการสร้างสถานมรณานุสรณ์ อนุสรณ์ระลึกนึกถึงความตาย ทำให้เป็นคนไม่ประมาทขาดสติ จิตเป็นสมาธิ จัดเป็นธรรมวิทยาทานว่าด้วยอภิณหะปัจจะเวกขะณะ คือหลักพิจารณาสัจจะชีวิต 5 ประการ คือ 1 เรามีความแก่เป็นธรรมดา ไม่สามารถล่วงพ้นความแก่ไปได้ 2 เรามีความเจ็บเป็นธรรมดา ไม่สามารถล่วงพ้นความเจ็บไปได้ 3 เรามีความตายเป็นธรรมดา ไม่สามารถล่วงพ้นความตายไปได้ 4 เราจะต้องพลัดพรากจากของรักของชอบใจทั้งสิ้นไป 5 เรามีกรรมเป็นของตัว ทำดีได้รับผลดีทำชั่วได้รับผลชั่ว
และเมื่อสร้างเมรุด้วยศรัทธา โดยเคารพ ในโอกาสอันสมควร ทำด้วยจิตอนุเคราะห์สงเคราะห์บูชาคุณและไม่เป็นการกระทบกระทั่งตนและคนอื่น ย่อมมีอานิสงส์มหาศาล คือเป็นผู้ประกาศความเป็นญาติธรรมให้ชาวโลกได้เห็นเป็นประจักษ์ เป็นผู้กระทำการบูชาอย่างโอฬารต่อท่านผู้ละโลกนี้ไปแล้ว เป็นผู้ถวายกำลังพระภิกษุสงฆ์ส่งเสริมพระพุทธศาสนาให้สถาพร เป็นผู้ได้ชื่อว่ามีบุญมิใช่น้อยคอยเฝ้ารักษาตลอดไป อีกทั้งอานิสงส์ในปัจจุบัน คือจะเป็นคนอยู่ดีกินดี มั่งมีศรีสุข ไม่อยู่ร้อนนอนทุกข์ บริวารดี ไม่มีภัย โชคดีตลอดชีวิต......เจริญพร
พระครูปลัดสิทธิวัฒน์(พระครูน้ำฝน)วัดไผ่ล้อม นครปฐม